Romanya'da İlk Günler

Romanya'da İlk Günler

Merhabalaaaar biraz daha formal bir yazımla karşınızdayım tekrardan. Pazartesiden beri gönüllülük yaptığımız kreşlere gidiyorum (2 defa gittim yani daha). Pazartesi günü gittiğim Kinder Gardenda, maddi durumu iyi olan ailelerin çocukları var. Sınıfımda 20 kadar ufaklık vardı ve hepsi sapsarı ya :D Çok çok tatlı ve hareketliler. EVS'de ilk günüm olduğu için ilk 1 saat biraz gözlem yaptım. Zaten hazırlıksızdım ve ne yapcağımı bilmiyodum. Çocukları biraz gözlemledikten sonra kendi küçüklüğümdeki sınıfımla kıyaslamaya başladım. Şu küçük tatlı kız Elif gibi, süslü püslü giyinmiş, sürekli gülüyor, şu yaramaz kısa boylu Metin gibi, sürekli birilerine sataşıyor. Sonra aralarına karışmaya başladım yavaştan.

          Öncelikli sorunum Romence bilmemem ve çocuklarla anlaşamam ama daha sonra bunun sorun olmadığını fark etmeye başladım. Çocuklarla iletişim kurmak için ortak bir dil bilmeniz gerekmiyormuş. 2-3 tanesi boğuşuyordu, ben de aralarına atladım ve gıdıklamaya başladım hepsini. Sonra birlik olup beni gıdıklamaya başladılar. Yerde gülüp eğlendiğimizi gören diğer çocuklar da geldiler ve üstümde 7-8 tane minik canavarı sırayla gıdıklayarak, bazılarını alıp yavaşça fırlatarak güreşmeye başladık. En son sınıf öğretmeni gelip gülerek bizi ayırdığında üstümde 15 civarı gülmekten yanakları kıpkırmızı olmuş (sarışın olunca hepsi daha bi tatlı oluyolar böyle) çocuklar vardı. Daha sonra hepsini sırayla alıp havada uçurarak uzun boylu olmanın avantajlarını tattırdım onlara :D 11.30da ayrılmam gerekiyordu aslında ama ben zamanın nasıl geçtiğinin farkına varmadan 12.30 olmuştu saat. Bu kreşi o kadar sevdim ki Çarşamba günlerime de yazdırdım ve haftada iki gün gitcem oraya :D

          Şimdi benim için biraz daha zor olan kısma geliyorum, charitas isimli kreşe. Bugün sabah burdaydım ve kafamdan geçen soruların düşüncelerin haddi hesabı yok. Charitas,gipsy diye adlandırılan fakir ailelerin çocuklarının, devlet tarafından ücretsiz eğitim verildiği kreş. Bu çocuklarla beraber olmak gerçekten çok harika bir tecrübeydi. Hepsinin aileleri alkol, sigara bağımlısı ve çocuklara karşı en ufak ilgisi olmayan aileler. Hatta kuruluşum oraya giderken özellikle sigara ve alkol kokmamamı tembihledi. Sınıfa ilk girdiğimde biraz korktum açıkçası çünkü üstleri başları leke içinde, elleri sanayide çalışan insanların elleri gibi simsiyah, kokuları sanki çöplükte yaşıyormuşçasınaydı. Ama onlar sadece ÇOCUK. Tüm önyargılarımı kırıp onlarla ilgilenmeye başladım. Diğer kreş gibi yerlerde yuvarlanacak alan yoktu malesef bu sınıfta. Üstünde hayvan, araba, yiyecek resimleri olan bir puzzle buldum. Aldım elime ve parçaları onlara göstererek romence isimlerini sordum. Sadece kafa ve el hareketleriyle bunu sormak çok da zor olmadı :D Hepsi bir ağızdan cevap veriyolardı. Bu sayede bir kaç romence kelime de öğrenmiş oldum.

          İlk başta sınıfa girdiğimde aklımdan Solvitayla konuşup bu kreşi değiştirtmek vardı ama daha sonra onlarla oynadıkça ısınmaya başladım. Onları çoğu insanın yaptığı gibi terketmek yerine kazanmam gerektiğini fark ettim. Yaşadıkları hayatları, daha bu yaşta katlandıkları zorlukları düşünerek onlara daha fazla ilgi göstermem gerektiğini anladım.

          Solvita kreşlere giderken hazırlıklı gidin, mutlaka A, B ve C planlarınız olsun derken neyi kastettiğini bu 2 günde daha iyi anlamış oldum ayrıca. Çocuklarla yapılacak aktiviteleri araştırmaya, onların yaşındayken oynadığım oyunları hatırlamaya başladım. Şu an sosis balonların nasıl şişirildiğini ve hangi şekillere sokulabileceği hakkında videolar izliyorum. Yarın için güzel fikirlerim var.

          Sonuca bağlıyorum tamam uzatmıyorum. EVS'imin daha ilk 2 gününden çok güzel şeyler öğrendim ve çocuklarla oynamanın, onların gülüşlerinin, gözlerindeki mutluluğun ne kadar değerli olduğunu gördüm. Yapılacak çok şey, oynanacak çok oyun var daha. Sonraki yazımda görüşmek üzere ^_^

Bilal Rıdvan Tekeç

About Author

EVS volunteer at Romaina

2 Comments for this blog

  • Ahmet Doğan
    Ahmet Doğan

    12-04-2016 01:45:46

    Ellerine sağlık, evs yapacak olanların karşılaşacakları güzellikleri ve zorlukları anlatmışsın. Romanya da başarılar :)

  • Bilal Rıdvan Tekeç
    Bilal Rıdvan Tekeç

    13-04-2016 12:45:45

    Teşekkür ederim çokça, en kısa zamanda yeni edindiğim tecrübeleri de paylaşcam. Gün geçtikçe daha farklı şeyler öğreniyor insan :)

You need to sign in to reply this blog. If you are not a member, please sign up first.